شناخت توده های طبیعی قبل از هرگونه اقدام مدیریتی در توده های جنگلی ضروری است. این پژوهش، با هدف بررسی برخی از ویژگی های کمی و کیفی توده های جنگلی منطقه حفاظت شده ارسباران در طبقات مختلف شیب انجام شد. برای این منظور، قطعات نمونه دایره ای شکل 400 مترمربعی، در امتداد سه پروفیل طولی به فاصله 100 متر از یکدیگر، از پایین ترین (1100 متر) تا بالاترین (1725 متر) حد گسترش جنگل پیاده شد. در هر قطعه نمونه، شرایط فیزیوگرافی (شیب، ارتفاع از سطح دریا و مختصات جغرافیایی) تعیین شد. گونه های گیاهی چوبی شناسایی و قطر برابرسینه تمامی درختان (حد شمارش 7.5 سانتی متر)، ارتفاع نزدیک ترین درخت به مرکز قطعه نمونه و قطورترین درخت در قطعه نمونه، مبدا پایه ها، وضعیت سلامت درختان، تعداد تنه، وضعیت تنه نسبت به سطح افق اندازه گیری یا تعیین شدند. هم چنین، در مرکز قطعات نمونه اصلی، یک قطعه نمونه 100 مترمربعی پیاده و فراوانی زادآوری های هر گونه در دو طبقه بلندتر از 1.30 متر در سه کلاسه قطر برابرسینه (2.5-0، 5.5-2.5 و 7.5-5.5 سانتی متر) و کوتاه تر از1.30  متر در سه طبقه ارتفاعی (10-0، 50-10 و 130-50 سانتی متر) بررسی شد. نتایج این بررسی نشان داد که ممرز، بلوط سفید، اوری و کرب در توده های مورد بررسی بیشترین درصد آمیختگی (93.3 درصد) را دارند. میانگین قطر برابرسینه، میانگین سطح مقطع برابرسینه، تعداد در هکتار زادآوری ها و درصد فراوانی دانه زادی زادآوری ها در طبقه شیب 50-36 درصد از بیشترین مقدار برخوردار بودند.

عوامل مختلفی در بحث اندرکنش خاک و سازه باید در نظر گرفته شود؛ که از جمله آنها می توان خواص مصالح لایه های زیرسطحی، توپوگرافی و هندسه ساختگاه و خصوصیات حرکت ورودی را نام برد. مطالعات نشان می دهد که امواج لرزه ای در برخورد با نامنظمی های توپوگرافی دچار شکست شده و باعث ایجاد حرکات لرزه ای شدیدتری نسبت به حالت بدون شیب در سطح زمین می شوند. در این مقاله تاثیر اثرات توپوگرافی بر روی جابه جایی نسبی طبقات سه سازه با سیستم قاب خمشی فولادی بررسی شده است. برای این منظور 6 مدل ترکیبی از خاک-سازه و توپوگرافی در نظر گرفته شده است. 3 سازه 6، 9 و 12 طبقه در دو فاصله نزدیک و دور از شیب 20 درجه قرار داده شده و 10 رکورد زمین لرزه ثبت شده بر روی سنگ بستر به مدل ها اعمال گردید. جابه جایی نسبی طبقات به عنوان معیار بررسی تاثیر توپوگرافی در نظر گرفته شده است. نتایج نشان داد توپوگرافی سبب افزایش جابجایی نسبی طبقات می شود اما این افزایش در سازه ها و طبقات مختلف، متفاوت می باشد. درصد افزایش جابه جایی نسبی ناشی از تاثیرات شیب با افزایش تعداد طبقات کاهش می یابد. به گونه ای که در سازه 6 طبقه تا 25 درصد، سازه 9 طبقه تا 15 درصد و سازه 12 طبقه تا 6 درصد رشد، در میانگین مقادیر جابه جایی نسبی طبقات ملاحظه شد. همچنین در سازه های 9 و 12 طبقه در برخی از طبقات کاهش جابه جایی نسبی طبقه مشاهده شد.

دروزیان یکی از شاخه های منشعب از اسماعیلیه فاطمی در اوایل قرن پنجم هجری هستند. برخی آموزه های اعتقادی این گرایش اسماعیلی ضمن متفاوت بودن با اندیشه های اسلامی و شیعی، شباهت معناداری با آموزه های دین مانوی دارد؛ چنان که به نظر می رسد آموزه های کلامی آنها از باورهای این کیش ایرانی متأثر بوده است. تحقیقات نشان می دهد تقسیم جامعۀ دروزی به دو طبقه جهال و عقال و جامعه مانوی با طبقات دوگانۀ نیوشایان و برگزیدگان از یک سو و شباهت وظایف و خویش کاری آنان با یکدیگر از سوی دیگر قابل مقایسه است. بنابراین هدف مقالۀ حاضر در درجۀ اول بررسی وجوه تشابه میان طبقات دو جامعه دروزی و مانوی و آن گاه تحقیق در باب عوامل و اسباب زمینه ساز تأثیرات احتمالی است. روش بررسی در این مقاله به گونه مطالعه تاریخی ـ تطبیقی است. نتیجۀ نوشتۀ حاضر، مطابق یافته های متشابه و قراین تأثیرپذیری، تقویت احتمال وام گیری ساختاریِ جامعه دروزیه از نظام طبقات اجتماعی مانویت را گزارش می دهد.

مطالعه های فیزیوگرافی و تعیین استعداد اراضی، پایه و اساس کلیه طرح های آبخیزداری، مرتعداری، جنگلداری، کشاورزی و غیره به شمار می رود. منطقه مورد نظر به دلیل تنوع کاربری اراضی و آثار تخریب و فرسایش خاک، نیاز مبرم به انجام این گونه مطالعه ها جهت استفاده صحیح و مناسب دارد. در این طرح به کمک عکس های هوایی و نقشه های توپوگرافی با مقیاس 50000/1 و پس از ورود نقشه ها به محیط نرم افزار GIS، واحدهای فیزیوگرافی و واحدهای همگن تفکیک شده و با تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده نقشه های هیبسومتری، جهت، شیب و در نهایت نقشه استعدادیابی اولیه اراضی بر اساس ویژگی های فیزیوگرافی تهیه گردید. نتایج مطالعه های صحرایی نشان داد که در منطقه مورد مطالعه کاربری های متعددی وجود دارد که بسیاری از آن ها با استعدادیابی انجام شده بر اساس مطالعه های فیزیوگرافی، به خصوص عامل شیب همخوانی ندارد و عدم تطابق کاربری موجود با طبقات مناسب شیب، از مهم ترین دلایل تخریب منابع طبیعی و فرسایش خاک در منطقه می باشد. به طور کلی ارتفاع اراضی منطقه بالاتر از 1700 متر می باشد و اختلاف ارتفاع بین مناطقی دشتی و شیب دار که دارای خاک مناسب بوده و قابلیت رویش گیاه را داشته باشند، زیاد نیست و آب و هوای به طور نسبی همگنی بر منطقه حاکم است. با توجه به دامنه کم تغییرها ارتفاع در منطقه، عامل ارتفاع تاثیر چندانی روی تفاوت در قابلیت استفاده از اراضی ندارد. عدم تفاوت زیاد در عمق خاک شیب های شمالی، شرقی، غربی و جنوبی و همچنین حاکمیت آب و هوای یکسان بر اراضی با جهت های مختلف، باعث شده است که عامل جهت نیز تاثیر چندانی در قابلیت استفاده از اراضی منطقه نداشته باشد. با توجه به شدت تخریب منابع طبیعی و فرسایش خاک در منطقه، باید به عامل درصد شیب به عنوان یک فاکتور بسیار مهم در تعیین استعداد اراضی توجه کرد. با توجه به نقشه بدست آمده از طبقات شیب، تا حد ممکن می بایست اراضی با شیب 12%-0 به زراعت آبی و دیم، اراضی با شیب 40%-12 به مرتعداری و باغداری روی خطوط تراز و اراضی با شیب بیش از 40% به درختچه و درخت کاری، روی خطوط تراز و منطقه حفاظتی اختصاص یابد.

تکامل خاک متأثر از عوامل پنج گانه اقلیم، پی سنگ، پستی وبلندی، موجودات زنده و زمان است، توپوگرافی به علت به وجود آوردن محیط های اقلیمی کوچک و متفاوت، با تأثیر بر روی روابط رطوبتی خاک، تنوع پوشش گیاهی در شیب های شمالی و جنوبی و شدت جابه جایی مواد به وسیله فرسایش و همچنین انتقال مواد به شکل غلطان و محلول، موجب تکامل پروفیل خاک می شود. هدف این تحقیق ایجاد ارتباط بین ژئومورفولوژی و کاربری اراضی در بخش کشاورزی است. استفاده از پارامترهای ژئومورفولوژی برای کمک در طبقه بندی های کوچک مقیاس خاک، هدف دیگر این کار است. روش کار در این تحقیق بر ارتباط بین تیپ لندفرم ها و ارتباط آن ها با خاک تأکید دارد. برای این منظور از ارتباط بین نقشه خاک منطقه (تهیه شده توسط موسسه خاک و آب) با شرایط ژئومورفولوژی حاکم استفاده شده است. پارامترهای در نظر گرفته شده در این تحقیق؛ شیب، جهت شیب، شبکه زهکشی و مخروط افکنه ها است. ابتدا نقشه های مربوط به پارامترهای ژئومورفولوژی بیان شده، در محیط GISتهیه شد، سپس با انطباق این نقشه ها با نقشه طبقات خاک از طریق ابزارهای زمین آمار در محیط Arc map، ارتباط بین عوامل شیب، هیدرولوژی و مخروط افکنه ها با خاک به صورت زیر به دست آمد: 1. با کاهش شیب درجه کیفت خاک بهبودیافته است. 2. خاک در سطح مخروط افکنه ها از رأس مخروط به سمت قاعده دارای مواد و ترکیبات مناسب تری جهت کشت می باشد. 3. مکان به هم پیوستن رودخانه های درجه 3 و بالاتر، محل شکل گیری خاک های درجه 2 باقابلیت کشاورزی مناسب است. 4. تنها محدودیتی که در اراضی پایین دست و انتهای مخروط افکنه ها نسبت به مکان های دیگر بیشتر به چشم می خورد، محدودیت رطوبت است. 5. خاک های درجه 1 در مناطق با زهکشی عمودی و شیب کم مکان یابی شد.

گندم از مهم ترین گیاهان زراعی جهان است و در ایران نیز از گیاهان زراعی استراتژیک محسوب می شود. استان فارس مقام اول تولید گندم را در ایران دارد. از آن جایی که اقلیم غالب این استان، گرم و خشک بوده و منابع آب محدود می باشند، بنابراین شناسایی مناطق مساعد برای کشت دیم و حداکثر بهره گیری از بارش، می تواند در کاهش مصرف آب جهت آبیاری، به میزان قابل توجهی موثر باشد. در این مطالعه، عوامل مورفولوژیکی شامل ارتفاع منطقه، شیب، کاربری اراضی و خاک و نیز پارامتر بارش سالانه و فصلی با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی، تجزیه و تحلیل شدند. بدین منظور 10 سال (1382 تا 1392) بارش روزانه مربوط به 24 ایستگاه سینوپتیک استان استفاده شد و محاسبات با بهره گیری از نرم افزار SMADA در دو احتمال 50% و 75% صورت گرفت. نقشه های طبقات ارتفاعی و شیب با استفاده از نقشه DEM با وضوح 90 متری تهیه شد و نقشه های مربوط به خاک و کاربری اراضی از سازمان جهاد کشاورزی استان تهیه شد. نتایج نشان دادند که شهرستان های ممسنی، کازرون، سپیدان و بخش هایی از شهرستان های شیراز، اقلید و فیروزآباد از نظر کشت گندم دیم در شرایط مناسبی قرار دارند. اما نواحی شرقی، جنوب شرقی و جنوبی استان شرایط نامساعدی را برای کشت گندم دیم دارند.با توجه به اطلس بدست آمده در این تحقیق، مساحت نواحی مناسب برای کشت دیم، 1796000 هکتار (مجموع کلاس های خیلی خوب و خوب در احتمال 75%) می باشد اما بر اساس آمار جهاد کشاورزی استان، میانگین سطح کشت گندم در 13 سال اخیر تنها 118102 هکتار بوده است که نشان دهنده ی عدم استفاده بهینه از مناطق مساعد برای کشت دیم می باشد. هم چنین در این مطالعه با استفاده از تاریخ آغاز بارندگی و در نظر گرفتن دمای مطلوب جوانه زنی، تاریخ کاشت مناسب برای هر منطقه تعیین شد.

پهنه رویشی بررسی شده در تحقیق حاضر ارتفاعات کلات–زیرجان گناباد، واقع در استان خراسان رضوی است. ارتفاع آن از 1100 تا 2830 متر از سطح دریا متغیر و میانگین بارندگی و درجه حرارت سالانه آن به ترتیب 143.2 میلی متر و 17.2 سانتی گراد است. تعداد 261 کوادرات 1 مترمربعی به روش سیستماتیک – تصادفی در منطقه مستقر شد. در هر یک از کوادرات ها، فهرست گیاهان موجود به همراه درصد پوشش تاجی و فراوانی گونه ها ثبت شد. هدف از این پژوهش بررسی اثرات متغیرهای ارتفاع و جهت شیب روی تنوع گونه ای گیاهان بود. کل کوادرات ها به سه طبقه ارتفاعی و چهار طبقه از نظر جهت شیب تقسیم بندی شدند. شاخص های غنا و تنوع گونه ای و یک نواختی در هر طبقه محاسبه و نمودارهای درجه بندی تنوع و رتبه- فراوانی رسم شد. تمام شاخص ها و نمودارهای مربوط حاکی از بیش ترین میزان تنوع گونه ای، غنا و یک نواختی در طبقه متوسط ارتفاعی و کم ترین میزان آن ها در طبقات ارتفاعی بالا (به دلیل تشعشعات فراوان UV) و پایین (به دلیل تخریبات انسانی) است. بالاترین میزان غنای گونه ای در شیب های رو به جنوب مشاهده می شود. اما از نظر تنوع گونه ای و یک نواختی، اختلاف معنی داری بین مقادیر شاخص ها در جهت شیب های مختلف وجود ندارد. بنابراین در این ناحیه عامل ارتفاع نسبت به جهت شیب اثرگذاری بیش تری بر تنوع گونه ای داشته است. در مورد انطباق داده ها با مدل های توزیع وفورگونه، طبقه پایینی ارتفاع با مدل لگ نرمال مطابقت کرد. اما دو طبقه دیگر از هیچ مدلی پیروی نکردند.

هدررفت عناصر غذایی و کاهش حاصل خیزی خاک از مهم ترین اثرات تخریب خاک است. بنابراین نیاز است که عوامل مؤثر بر آن در حوضه های مختلف مورد بررسی قرار گیرد. حوضه آبخیز کاکاشرف در استان لرستان از جمله حوضه هایی است که در معرض تخریب قرار دارد. لذا در این حوضه، تأثیر نوع کاربری اراضی (مرتع، جنگل و زراعت) و طبقات شیب (10، 20 و 30 درصد) بر هدررفت فسفر و پتاسیم در رواناب تولید شده، بررسی شد. در این تحقیق با استفاده از دستگاه شبیه ساز باران، از شش زیر حوضه، تعداد 93 واقعه باران با شدت 36 میلی متر در ساعت و با تداوم 30 دقیقه ایجاد و میزان تلفات عناصر فسفر و پتاسیم ناشی از هر بارش در سه کاربری و سه سطح شیب اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که میانگین هدررفت فسفر در رواناب در سه کاربری جنگل، مرتع و زراعت به ترتیب 22/0، 26/0 و 21/0 میلی گرم بر کیلوگرم خاک و در سه شیب 10، 20 و 30 درصد 22/0، 21/0 و 25/0 میلی گرم برکیلوگرم بود. همچنین میانگین هدررفت پتاسیم در کاربری جنگل، مرتع و زراعت به ترتیب 38/18، 32/22 و 71/18 میلی گرم برکیلوگرم و در سه شیب 10، 20 و 30 درصد به ترتیب 74/20، 71/18 و 96/19 میلی گرم بر کیلوگرم برآورد گردید. تجزیه واریانس اثر کاربری بر هدررفت فسفر و پتاسیم نشان داد که هدررفت فسفر در رواناب در شیب های 10، 20 و 30 درصد و هدررفت پتاسیم در رواناب در شیب 30 درصد معنی دار نبود. ولی اثر کاربری بر مقدار هدررفت پتاسیم در شیب 10درصد در سطح پنج درصد و در شیب 20 درصد در سطح یک درصد معنی دار بود. همچنین اثر شیب بر هدررفت فسفر در کاربری جنگل در سطح یک درصد و زراعت در سطح پنج درصد معنی دار ولی در کاربری مرتع معنی دار نشد. اثر شیب بر هدررفت پتاسیم در کاربری های مرتع و جنگل معنی دار نبود و تنها در کاربری زراعت معنی دار شد. با افزایش شیب غلظت هدرفت فسفر روند افزایشی و غلظت هدررفت پتاسیم روند کاهشی نشان داد.

مردم ابتدا امتی واحد بوده و بدون اختلاف می زیسته اند، ولی این امر دیری نپایید و به دلیل طبع مدنی و اجتماعی انسانها و وجود تفاوت هایی که مستند به خلقت انسان و قریحه استخدام در تصرف طبیعت و اوصاف و ویژگی های اوست، اختلاف در امت واحد شکل گرفته، طبقات اجتماعی به وجود می آید، در حقیقت تشریع دین و فلسفه بعثت انبیا نیز برای تعدیل و رفع اختلافات و هدایت قوا و استعداد های انسان برای انتخاب مسیری است که به رشد و تعالی انسان و عدالت و انصاف اجتماعی بینجامد.انسان با داشتن فطرت الهی و وجود اهوا و غرایز و امیال گوناگون و با به دست آوردن امکانات مادی و اقتصادی، وجود طبقات را رقم می زند. شناخت این طبقات برای هدایت در مسیر درست ضروری ست؛ ولی از نظرگاه قرآن، بودن در طبقه ای و یا نبودن در طبقه دیگر فی نفسه دارای ارزش نیست، بلکه ارزش فرد یا طبقه، در گرو نحوه رفتارها، بینش ها، آگاهی ها و ایمانی است که وی در آن قرار داشته و گام می زند.